Kościół w Wieściszowicach

Kościół filialny Najświętszego Serca Pana Jezusa został wybudowany prawdopodobnie w 1859 roku. Od początku budowany był, jako kościół ewangelicki. Udokumentowany remont kościoła został przeprowadzony w 1970 roku.


Budowla kościoła posiada prostokątną nawę z drewnianą emporą. Zawiera również wieloboczną zamkniętą absydę [w architekturze pomieszczenie na rzucie, półelipsy, wieloboku lub półkola, dostawione do bryły świątyni, które otwarte jest do jej wnętrza]. Dach kościoła jest dwuspadowy, pokryty blachą. Na osi budynku umiejscowiona jest wieża, zakończona drewnianą maskownicą, którą zwieńcza iglicowy hełm.


We wnętrzu kościoła znajdziemy neogotyckie drewniane polichromie oraz pochodzący z XIX wieku prospekt organowy, połączony z emporą.
Znajdziemy również barokowy obraz olejny z XVIII wieku, eklektyczną chrzcielnicę z końca XIX wieku, jak i naczynia liturgiczne pochodzące z XVIII – XIX wieku.


Drugi kościół w Wieściszowicach to tzw. kościół pomocniczy. Pochodzi według zapisów z 1559 roku. Początkowo należał do ewangelików, następnie został kościołem katolickim. W XIX wieku został przeprowadzony pierwszy remont, a następny w 1978 roku.
Obecnie budowla wykorzystywana jest, jako kaplica cmentarna. Kościółek jest niewielki, orientowany [w architekturze sakralnej jest to zwrócenie części prezbiterialnej, mieszczącej ołtarz główny, w stronę wschodu (łac. oriens - wschód), czyli w stronę, z której ma nadejść Jezus Chrystus podczas drugiego przyjścia – paruzji], jednonawowy, posiadający prostokątne prezbiterium oraz półkolistą absydę [pomieszczenie na rzucie, półelipsy, wieloboku lub półkola, dostawione do bryły świątyni, które otwarte jest do jej wnętrza].

Budynek założony jest na prostokącie z wydzielonym prezbiterium. Pokrywa go wysoki blaszany dach. W zachodniej części kościoła stoi wieżyczka z 8-boczną baniastą kopułą. Ściany wieży wyłożone drewnianym gontem. Od południa na ścianie widnieje kamienny półkolisty portal z wyryta datą 1559 rok. We wnętrzu kościoła znajduje się drewniany strop pochodzący z 1644 roku.


Na terenie cmentarza, który łączy te dwa kościoły znajdują się pozasypywane barokowe płyty nagrobne z XVIII wieku.
Przy murze cmentarnym znajduje się odnowiony pomnik w postaci obelisku na pamiątkę poległych w I Wojnie Światowej. Obelisk z plakietką i żelaznym krzyżem zakończonego kulą z krzyżykiem. Otacza go żeliwna balustrada.